فرزندآوری
همیشه از اینکه فرزندم تنهاست و خواهر برادر نداره ، ناراحت بودم .
از اینکه شرایطشو نداشتم به بچه دیگه بیارم ، عذاب وجدان داشتم .
ولی الان ...
با خودم میگم چه خوبه که تنهاست ..
دیگه حداقل فقط برای خواهر و برادر نداشته غصه میخوره .
نه اختلافی بوجود میاد که غصه بخوره . نه درد میکشه برای درک نشدن و نه ترس از دست دادن داره ... !
تازه اگه وابستگی ها رو هم حذف کنم و نگم در عین حال که دلگیره ازش ، بازم با غصه هاش غصه میخوره و با خوشحالیهاش خوشحال میشه و .. و ... کلا خودش هست و دغدغه های بی پایان در مورد عزیزترین افراد زندگیش !
اونم دخترک احساساتی من !
کاش وقتی تبلیغ فرزندآوری میکنن ، بفهمن نباید بگن «بچه بیشتر ، دنیای شادتر»!!!!!!!!
دنیای شادتر مال همون کودکی بچه هاست .. بزرگتر که شدن ، خیلی چیزا عوض میشه !!
خدا کنه اختلافی پیش نیاد بینشون که حسش از صدتا غریبه دردناک تر میشه !
کاش میفهمیدن !
